De Islam is een grote godsdienst

De Islam is een grote godsdienst. Het geheim van zijn grootheid ligt in de volledige en volmaakte leringen van de Heilige Koran, en in het feit dat de Stichter van de Islam, Sayedna Mohammad Mustafa (s), deze le­ringen in zijn hele omvang in praktijk bracht. Zo werd hij een volmaakt en levend voorbeeld van wat hij onderwees.

De diepe en onbreekbare verhouding tussen zijn praktijk en zijn lerin­gen lieten een onuitwisbare indruk achter op zijn Metgezellen. Toen na zij n dood aan zijn vrouw Ayesha over het leven van Sayedna Mohammad Mustafa (s) werd gevraagd, was haar antwoord:

“Zijn leven was de Koran.”

Er was geen tegenspraak tussen zijn woord en het Woord van God. Zijn openbaring was zuiver, zonder de minste reflectie van zijn persoonlijke wensen. De Heilige Koran bevat deze getuigenis over hem:

“Hij zegt niets vanuit zijn eigen ik; al zijn uitspraken zijn in overeenstemming met de Goddelijke openbaring.”

Geen wonder, dat hij in de Heilige Koran wordt voorgesteld als een vol­maakt voorbeeld voor de hele mensheid voor alle tijden. De Almachtige God zegt in de Heilige Koran:

“Voor u is een edel voorbeeld te vinden in de Profeet van God.”

Een selectie van verzen uit de Heilige Koran, die betrekking hebben op enkele belangrijke aspecten van menselijk belang, is al gepubliceerd. Hier wordt een korte selectie gepresenteerd van Hadith, d.w.z. overleveringen betreffende het leven, de daden en de gezegden van de Heilige Profeet (s) Het bestuderen van deze gezegden verschaft een korte inleiding tot het dagelijkse leven van de Heilige Profeet (s), alsmede over zijn gebeden, zijn hoge morele standaard en zijn preekstijl.

Hoewel van sommige overleveringen wordt bericht dat ze gedurende het leven van de Heilige Profeet (s) zijn geschreven, werden de meeste overleveringen zo’n 200 jaar na zijn overlijden aan het papier toevertrouwd. Ondanks het feit, dat de meeste overleveringen na zo’n lange tijd werden verzameld, mogen ze toch als hoogst betrouwbaar worden beschouwd in het licht van het volgende:

Omdat het woord van de Heilige Profeet (s) zeer hoog werd geacht, werd het door zijn metgezellen onmiddellijk in het geheugen geprent en vervolgens herhaalde malen doorverteld en onderling talloze malen besproken. De tweede belangrijke factor is, dat zijn woord met grote religieuze toewijding en devotie werd behandeld. Elke toevoeging of zelfs een geringe afwijking van zijn oorspronkelijke woorden werd opgevat als een misdaad, waarvoor men aan God verantwoording schuldig was. De woorden van de Heilige Profeet (s) zelf waren:

“De hel zal de woonplaats worden van iemand, die aan mij iets toeschrijft, wat ik niet heb gezegd.”

Ten derde, wanneer mensen dingen over hem of van hem aan anderen vertelden, dan was het de gewoonte van de ontvanger van zo’n bericht, niet alleen in het geheugen te prenten, wat hem werd verteld, maar ook de naam en bijzonderheden van de persoon, die het hem vertelde, zodat hij, wanneer zijn woord werd betwijfeld, de bron kon noemen. Het vierde belangrijke aspect is, dat de Arabieren beroemd waren om hun uitstekende geheugen, zelfs voor de komst van de Heilige Profeet (s) Het was niet vreemd onder hen mensen te vinden, die 100.000 of zelfs meer verzen van Arabische dichters uit hun hoofd kenden. Hieraan moet worden toegevoegd dat het een normale gewoonte was de familiestamboom uit het hoofd te kennen. Na de komst van de Heilige Profeet (s) werd de morele norm van zijn volgelingen tot een zeer hoge graad opgevoerd en werd in het bijzonder de gewoonte om te overdrijven veroordeeld. Verder werd in de Heilige Koran niet alleen grote nadruk gelegd op waarheid, maar ook op het staven van beweringen.

Ten gevolge van deze factoren werden de overleveringen van de Heilige Profeet van de Islam (s) met zeer bijzondere zorg behandeld, een zorg die onbekend was bij andere methoden van het verzamelen van historisch materiaal.

Tijdens het verzamelen van deze gezegden werkten Moslim geleerden zo nauwgezet, en werd zoveel aandacht geschonken aan nauwkeurigheid, dat geen verzameling van andere historische gegevens vergeleken kan worden met de samenstelling van de gezegden van de Heilige Pro­feet van de Islam (s) Elke schakel in de keten van vertellers van een afzonderlijke overlevering wordt precies opgegeven in de hoofdwerken van de Hadith. Zelfs de studie van het karakter van de vertellers en hun betrouwbaarheid ontwikkelde zich tot een studie apart. Als gevolg daarvan ontstond voor het eerst in de geschiedenis een nieuwe vorm van kennis betreffende de analyse van overleveringen.

Voor die lezers, die erg weinig weten over de Islam, moeten we hier vermelden, dat van de talloze boeken, die over het onderwerp overleverin­gen zijn geschreven, zes boeken als buitengewoon belangrijk worden beschouwd door Moslim geleerden. Die boeken zijn bekend als Sihah Sittah (de Zes Authentieke Boeken) De meeste overleveringen in deze korte verzameling komen uit deze zes boeken. Hieronder volgt een korte introductie tot deze boeken en tot de geleerden, die verantwoordelijk zijn voor de samenstelling ervan:

Sahih Bukhari: Dit boek wordt beschouwd als het meest authentieke boek na de Heilige Koran. De samensteller van dit boek is Mohammad Isma’il uit Bukhara, gewoonlijk bekend als Imam Bukhari (194-256 A.H., 816-878 A.D.)

Sahih Muslim: Op de tweede plaats wat belangrijkheid betreft staat Sa­hih Muslim. Dit werd samengesteld door Moslim bin al Hajaj, geboren in Neshapur in Khorasan (202-261 A.H.)

Jdmi’al-Tirmizi: Het boek op de derde plaats is Jami’al-Tirmizi. De sa­mensteller, Imam Mohammad bin’Isa is geboren in Tirmidh (209-279 A.H.)

Sunan Abu Da’ud: Het volgende boek is Sunan Abu Da’ud, samenge­steld door Sulaiman bin al-Asha’t, bekend als Abu Da’ud (202-275 A.H.)

Sunan ibn Mdjah: Beschouwd als vijfde wat authenticiteit betreft is Su­nan ibn Majah. Het werd samengesteld door Mohammad bin Majah, die uit de beroemde stad Qizwin in Iraq kwam (209-275 A.H.)

Sunan Nisd’i: Het zesde boek is Sunan Nisa’i. Het werd samengesteld door Ahmad bin Shu’aib, bekend als Nisa’i, genoemd naar de stad Nisa in Khorasan (215-306 A.H.)

Muwatta Imam Malik: Een andere zeer belangrijke verzameling van overleveringen naast de Sihah Sittah (de Zes Authentieke Boeken) is bekend als Muwatta Imam Malik. De samensteller, Malik bin Anas, is gewoonlijk bekend als Imam Malik. Dit boek wordt niet bij de Sihah Sittah gerekend aangezien het in de eerste plaats wordt beschouwd als een boek over rechtskunde, omdat de overleveringen meestal geciteerd worden bij discussies over juridische problemen. De authenticiteit van de overleveringen, geciteerd in Muwatta Imam Malik, kan worden beoordeeld door het feit, dat ze alle worden geciteerd in Sahih Bukhari en in Sahih Muslim. Imam Maliks rang tussen de samenstellers van overleve­ringen is zo hoog, dat hij bekend is als Imamul Muhaddithln (de leider van de samenstellers), en alle samenstellers hebben getuigenis afgelegd van zijn verheven positie.